ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
Η ταινία «Καποδίστριας» είναι μία ιστορική ταινία που διαδραματίζεται στις αρχές του 19ου αιώνα και αναφέρεται στην αληθινή ιστορία του μεγαλύτερου Έλληνα πολιτικού και πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, Ιωάννη Καποδίστρια, μετά την απελευθέρωσή της από τους Οθωμανούς. Υπερασπίζεται με σθένος, καλοσύνη και αξιοπρέπεια την ελευθερία του κάθε ανθρώπου, θυσιάζοντας ακόμη και τον μεγάλο έρωτα της ζωής του, και δεν διστάζει να συγκρουστεί με τις δυνάμεις του κακού, θυσιάζοντας πλούτη, δόξα και διεθνή αναγνώριση. Όταν η Ελλάδα αποκτά την ελευθερία της, ο Καποδίστριας καλείται να αναλάβει πρώτος Κυβερνήτης. Παρότι διαισθάνεται ότι θα δολοφονηθεί, αποδέχεται αγόγγυστα την μοίρα του και θυσιάζεται, υπηρετώντας με πίστη και αφοσίωση την πατρίδα του. Αυτή η θυσία τον οδηγεί στην αληθινή ελευθερία.
https://www.villagecinemas.gr/el/movie/kapodistrias
Απόλυτα πιστός στο αναγνωρίσιμο θεματικά και αισθητικά ύφος του, ο Γιάννης Σμαραγδής συνεχίζει να εξιστορεί κινηματογραφικά πως το σύμπαν συνωμοτεί για να υπερασπιστεί τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη μέσα από φωτεινές προσωπικότητες οι οποίες τα ενσάρκωσαν κατά τους σύγχρονους καιρούς. Η πορεία από το σκοτάδι προς το φως είναι έτσι κι αλλιώς μια εύπεπτη μεταφορά που επανέρχεται διαρκώς στις ταινίες του και ο Ιωάννης Καποδίστριας αποτελεί τον αστραφτερότερο και πλέον άσπιλο ήρωα της φιλμογραφίας του.
Αντίθετα από καλλιτέχνες σαν τον Κωνσταντίνο "Καβάφη", τον Νίκο "Καζαντζάκη" και τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο ("El Greco"), οι οποίοι πάλευαν με τα προσωπικά πάθη και διλήμματά τους, ο Κερκυραίος κόμης είναι ένας χαρακτήρας χωρίς την παραμικρή γκρίζα πινελιά. Τίμιος, οξυδερκής, θαρραλέος, ειλικρινής, οραματιστής (ονειρεύεται μια ενωμένη Ευρώπη) και ανίκητος διπλωμάτης, τα βάζει, ως κορυφαίο πολιτικό στέλεχος της αυλής του τσάρου Αλεξάνδρου Α΄, με τον Αυστριακό καγκελάριο Κλέμενς φον Μέτερνιχ και με δυο απλές κινήσεις σώζει από τα νύχια του πρώτα την Ελβετία και κατόπιν τη Γαλλία. "Τρίτη του κλέφτη" η πατρίδα του, την ανεξαρτησία της οποίας ο Καποδίστριας είχε αταλάντευτα θέσει ως πρώτη προτεραιότητά του, εγκαταλείποντας όλα τα τσαρικά προνόμια για να αποδεχθεί το 1827 τη θέση του πρώτου κυβερνήτη του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Μάλιστα, για να το εκσυγχρονίσει, θα δεχτεί στωικά να ανέβει τον δικό του Γολγοθά και να "σταυρωθεί" εκουσίως.
