Το διαδίκτυο δεν ήταν πάντα το ίδιο, έχει περάσει από 2 διαφορετικές φάσεις και τώρα εισέρχεται στην 3^η και πιο εξελιγμένη του ως τώρα μορφή. Οι περισσότεροι που το χρησιμοποιούμε, θυμόμαστε νοσταλγικά το πως έμοιαζε παλαιότερα αλλά δεν αναρωτιόμαστε το πως έφτασε ως εδώ. Κι όμως, η κατανόηση της εξέλιξης του internet που όλοι χρησιμοποιούμε μπορεί να βοηθήσει αρκετά ώστε να πάρουμε μία ιδέα του τι ρόλο πρόκειται να παίξουν στο μέλλον τα crypto.

Web1: Read Only (1990-2004 περίπου)
Η πρώτη μορφή διαδικτύου ήταν σαν μια τεράστια βιβλιοθήκη. Οι ιστοσελίδες ήταν στατικές, φτιαγμένες από εταιρείες ή προγραμματιστές. Η μόνη μορφή αλληλοεπίδρασης με έναν χρήστη ήταν το διάβασμα των περιεχομένων.
Κάπως έτσι διαμορφώθηκαν οι πρώτες ιστοσελίδες ειδήσεων και οι πρώτες διαφημίσεις. Δεν υπήρχε login, δεν υπήρχε δυνατότητα σχολίων σε αναρτήσεις, δεν υπήρχε το “like” συνεπώς οι χρήστες ήταν απλοί επισκέπτες. Ουσιαστικά είναι η εποχή που έκανε γνωστό το internet στον κόσμο αλλά δεν ήταν έτοιμο να προσεγγίσει τον κόσμο του κοινωνικά.

Web2: Read–Write (2004-2020)
Η εξέλιξη του ίντερνετ έφερε την δυνατότητα διαμόρφωσης ταυτότητας. Κάπως έτσι κάνουν την εμφάνιση τους πλατφόρμες όπως το Facebook, YouTube, Instagram και Twitter/X. Η εποχή αλλάζει και το ίντερνετ γίνεται διαδραστικό δίνοντας στον καθένα την δυνατότητα να δημιουργήσει περιεχόμενο. Εμφανίζονται κοινωνικά δίκτυα, περιεχόμενο χρήστη (φωτογραφίες, βίντεο, σχόλια, αναρτήσεις-άρθρα, κτλπ.), προσωποποιημένες διαφημίσεις αλλά και εφαρμογές όμως το Uber, Airbnb, Netflix κτλπ.

Το Web2 μας έδωσε τεράστια ευκολία: σε δευτερόλεπτα μοιράζεσαι τη ζωή σου, κάνεις αγορές, βρίσκεις δουλειά. Όμως υπάρχει και ένα ζήτημα μέσα σε όλο αυτό που πολλοί δεν καταλαβαίνουν. Τα πάντα είναι κεντροποιημένα. Δηλαδή; Τα δεδομένα που ανεβάζουμε και μοιραζόμαστε στο διαδίκτυο ανήκουν σε μεγάλες εταιρείες όπως Meta, Google, TikTok και άλλες. Μετατρέπουμε τους εαυτούς μας σε προϊόντα παρέχοντας το περιεχόμενο μας στις πλατφόρμες εταιρειών που προαναφέραμε.  Η λογοκρισία, αποκλεισμοί λογαριασμών και διαρροές δεδομένων είναι πια καθημερινά φαινόμενα και ενώ σε περιπτώσεις μοιάζουν δίκαια στην πλειοψηφία τους δεν είναι.

Web3: Read-Write-Own (2020-σήμερα)

Και έτσι φτάνουμε στο Web3, την επόμενη γενιά. Δεν είναι απλά μια πιο  «έξυπνη» μορφή διαδικτύου, είναι αποκεντρωμένο και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Αντί να βασίζεται σε μεγάλες εταιρείες και λοιπές πλατφόρμες, χρησιμοποιεί την τεχνολογία blockchain για να δώσει την ιδιοκτησία και τον έλεγχο πίσω στους χρήστες. Υπάρχει διαφάνεια καθώς τα πάντα είναι δημόσια και ελέγχονται από το δίκτυο και τους συμμετέχοντες αυτού έναντι μεγάλων εταιρειών. Σου δίνει την δυνατότητα του να κατέχεις δεδομένα, αξία και πορτοφόλια. Όλα αυτά χωρίς μεσάζοντες. Δεν χρειάζεσαι τράπεζες, PayPal, Revolut,Facebook ή το Viber για να κάνεις συναλλαγές.

Και κάπου εδώ εμφανίζονται τα Crypto
Τα crypto δεν είναι απλά ψηφιακό χρήμα. Στο σενάριο του Web 3, τα crypto είναι το καύσιμο. Μας δίνουν την δυνατότητα για:

-Πληρωμές χωρίς τράπεζες.

-Ψηφιακή ιδιοκτησία όπως NFT – από μορφή εισιτηρίου μέχρι και εικονικού οικοπέδου.

-Αποκεντρωμένη οικονομία που επιτρέπει δανεισμό, δανειοδότηση, τόκους και ανταλλαγές.

-DAOs (Decentralized Autonomous Organization)- Εταιρείες ή κοινότητες που διοικούνται από τους χρήστες μέσω ψηφοφορίας με tokens. Δεν υπάρχει CEO, αποφασίζουν όλοι μαζί.

-Διακυβέρνηση (Governance) – Κάποια tokens και crypto σου δίνουν δικαίωμα ψήφου για το μέλλον ενός project (π.χ. Cardano, Uniswap, Aave).

Γιατί έχει σημασία το Web3;

Το Web3 δεν είναι απλώς μια νέα τεχνολογία, είναι φιλοσοφία: «Εσύ είσαι ο κύριος των δεδομένων και των χρημάτων σου».

Φυσικά υπάρχουν προκλήσεις όπως: υψηλές χρεώσεις σε κάποιες αλυσίδες, περιβαλλοντικές ανησυχίες (που λύνονται με Proof-of-Stake), και άλλα ρυθμιστικά ζητήματα. Τέλος, το Web3 δεν αντικαθιστά το Web2. Το συμπληρώνει. Θα συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε Instagram και TikTok, αλλά παράλληλα θα έχουμε αποκεντρωμένα εργαλεία. Χάριν σε αυτά, εμείς θα αποφασίζουμε για τον τρόπο που θα λειτουργεί η εκάστοτε εφαρμογή. Είναι καιρός να έρθει το internet στα μέτρα μας και να πάψουμε να προσαρμοζόμαστε ως χρήστες στις απαιτήσεις που έχουν διαμορφώσει εταιρείες μέσα σε αυτό.

πηγη